چطور یک روز بد کاری را پشت سر بگذاریم؟

ترفندهایی برای کم کردن استرس کاری و تسلط بر شرایط

0

همه روزها مثل هم نیستند. ممکن است برخی روزها پر از آشفتگی و شلوغی و فشار کاری باشد و در کل روز بدی باشد. در چنین مواقعی دچار سردرد می شوید و در بدنتان احساس خستگی و کوفتگی می کنید. ناگهان کامپیوتر شما خراب می شود و نمی توانید ماموریت خود را تا قبل از زمان مشخص شده به انجام برسانید. ناگهان سرتان شلوغ می شود طوری که باید در وقت نهار هم کار کنید.

هر کس ممکن است چنین روز بد کاری را تجربه کند. شاید فکر کنید گناه شماست ولی واقعا چنین نیست. در بیشتر مواقع این شرایط استرس زا خارج از کنترل شما هستند، اما باید این شرایط را مدیریت کنید، بپذیرید و واکنش حساب شده انجام دهید. برای شروع ۵ توصیه زیر را برای پشت سر گذاشتن و مدیریت روز بد کاری خود به کار ببرید:

استرس کاری خود را کم کنید

مهمترین عامل استرس زا در آمریکا، استرس شغلی است. ۶۵ درصد آمریکایی ها استرس شغلی را تجربه می کنند و ۱/۳ افراد با استرس های شدید کاری دست و پنجه نرم می کنند (نشانه های استرس کاری را بشناسید).

این استرس ها را کنار بگذارید. چه چیزی مهم است؟ چه چیزی مهم نیست؟ شروع کنید به انجام ساده ترین کارهایی که به شما اعتماد به نفس می دهد و بهره وری شما را بالا می برد. یک مهلت نهایی برای کارهای خود تعریف کنید و کارها را تا پایان این مهلت (که واقعی است) به پایان برسانید. اگر نمی توانید از پس کارها برآیید، با مدیر خود صحبت کنید تا مسئولیت های شما را سبک تر کند.

با رئیس خود ارتباط برقرار کنید

ممکن است رئیس شما خود استرس های زیادی را تحمل کند و این استرس ها را به گونه ای محدودتر به کارمندان نیز منتقل کند. روز بد کاری رئیس شما می تواند هر روز باشد. برای آنکه این وضعیت در شما اثر منفی نگذارد باید با رئیس خود ارتباط برقرار کنید. برای بهتر شدن روابط با رئیس تان بهتر است بر طبق سبک های ارتباطی او با وی ارتباط برقرار کنید. سبک های ارتباطی ۴ دسته اند:

  • تحلیلی: در چنین سبک ارتباطی اعداد و داده های سخت افزاری، روشن و واقعی در اولویت هستند بنابراین باید از مبهم سخن گفتن بپرهیزید و به شکل ویژه ای با این اشخاص سخن بگویید.
  • مبنی بر درک و انتقال مستقیم: این سبک ارتباطی بر روی یک تصویر جامع تمرکز دارد و از تمرکز بر جزئیات اجتناب می کند. این افراد پاسخ را از قبل می دانند و می خواهند آن را بشنوند. مستقیم بروید سر اصل مطلب. یک مرور کلی از شرایط انجام دهید و با یک نتیجه گیری جامع به پایان ببرید.
  • کارکردی: این سبک ارتباطی مبتنی بر جزئیات، جدول زمانی، الگوی کار، فرآیند و نقشه طراحی شده است. آنها نمی خواهند هیچ مرحله از کار را از دست بدهند پس باید مختصر و مفید سخن بگویید.
  • شخصی: این سبک ارتباطی بیشتر بر زبان احساسی و ارتباطی ارزش قائل است تا ارتباطی سرد که بر مبنای داده ها باشد. آنها دوست دارند به عمق رابطه بروند و علل را جویا شوند و همکاران خود را در سطح عمیق تری بشناسند.

سعی کنید به همان سبک ارتباطی رئیستان با او ارتباط برقرار کنید. شخصیت و سبک خود را به طور کامل عوض نکنید زیرا سبک شما توانایی منحصر به فردی به شما می بخشد اما صحبت کردن با سبک ارتباطی دیگری مانند آن است که از زبان دوم بهره می گیرید و مفید است.

سعی کنید در روزهای بد کاری جلو راه رئیس خود قرار نگیرید، مهم نیست چه کسی روز بدتری داشته است. خونگرم و صمیمی و وقت شناس باشید و ارتباط کلامی را مختصر و حرفه ای انجام دهید. می توانید ارتباط را به صورت ایمیلی انجام دهید.

از سیاست بازی همکاران خود را مصون بدارید

سیاست بازی همکاران و سیاست های کاری روی بهره وری شما اثر می گذارد. وقتی در ارتباط با همکاران دچار بحران و چالش می شوید بهتر است آن را با تیم منابع انسانی در میان بگذارید و بگویید چگونه نگرانی های شما بر نحوه انجام کارتان اثر می گذارد (با همکاران خود چگونه ارتباط برقرار کنیم؟).

در غیر این صورت سعی کنید خود را از آنها دور نگه دارید زیرا شما دیگر بچه مدرسه ای نیستید حتی اگر همکاران شما چنین چیزی را متوجه نمی شوند. اگر آنها سعی کردند شما را وارد بازی های خود کنند، به آنها این اجازه را ندهید. اگر وسوسه شدید، این توصیه ها را در ذهن خود داشته باشید:

  • وقتی سر کار هستید دق دل خود را خالی نکنید.
  • وقتی عصبانی می شوید، صبر کنید و سپس پاسخ دهید. حالت تهاجمی به خود نگیرید.
  • اگر احساس کردید همکاران شما پذیرش دارند و منطقی هستند، به آنها بگویید که چگونه رفتار منفی آنها در کار شما تاثیرگذار است.
  • به شایعات دامن نزنید. بگویید: متاسفم، من نمی توانم با شما همراهی کنم. بگویید من باید به کارم برسم و به کار خود برگردید.

خود را از سیاست بازی های همکاران دور نگه دارید و به کار خودتان برسید.

مراقب مشکلات شخصی تان باشید

ایجاد تعادل بین کار و زندگی یعنی بتوانید زندگی شخصی و شغلی خود را از هم تفکیک کنید. این همیشه درست نیست. گاهی اخبار ناراحت کننده این تعادل را بر هم می زند. وقتی شما احساس می کنید همه چیز بر هم خورده نمی توانید تمرکز خود را حفظ کنید.

از خود بپرسید آیا می توانید با این شرایط به کار ادامه دهید یا لازم است یک روز از کار دور باشید؟ نباید همه مشکلات خود را با رئیس یا تیم منابع انسانی خود در میان بگذارید، در عوض اگر می توانید از برخی کارها بگذرید یا به دلیل خبر بدی که شنیده اید نیمی از روز را مرخصی بگیرید.

وقتی بیمار هستید، استراحت کنید

در فصل های سرد بیماری ها سریعتر منتقل می شوند. اگر از خود مراقبت نکنید یا استراحت نکنید، مرخصی استعلاجی شما طولانی تر خواهد شد. اگر مجبورید سر کار بروید، دارو و کمک های اولیه همراه خود داشته باشید و از همکاران فاصله بگیرید. ارتباط برقرار کردن با تلفن یا ایمیل تاکتیک مفید دیگری است. گمان نکنید رئیستان به شما اجازه نخواهد داد نیمی از روز را کار نکنید یا از خانه کار کنید. از او بپرسید.

وقتی مریض می شوید یک روز را مرخصی بگیرید. این برای سلامتی شما و دیگران بهتر است.

به خاطر داشته باشید بیشتر موقعیت هایی که روز سخت شما را می سازند، خارج از کنترل شما هستند و این روزهای بد برای هر کسی ممکن است اتفاق بیفتد. آن را بپذیرید. یک قدم به عقب بردارید، نفسی بکشید و دوباره خود را پیدا کنید. بعد از آن همه چیز تازه خواهد شد.

منبع entrepreneur.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.